Czym jest diagnoza funkcjonalna
Diagnoza funkcjonalna to opis tego, co uczeń potrafi i w czym potrzebuje wsparcia w realnych sytuacjach: na lekcji, przerwie, zajęciach i w kontaktach z rówieśnikami. Nie zastępuje diagnozy klinicznej ani orzeczenia, tylko tłumaczy je na codzienność szkoły.
Dobry opis odpowiada na pytanie, co konkretnie można zrobić w klasie, żeby dziecko uczyło się lepiej.
Kto ją wykonuje
Diagnozę tworzą nauczyciele i specjaliści pracujący z uczniem: wychowawca, pedagog specjalny, psycholog, logopeda, terapeuta. Każdy widzi inny fragment funkcjonowania, więc wartość pojawia się dopiero po złożeniu spostrzeżeń w całość.
Obszary, które się opisuje
Zespoły zwykle porządkują obserwacje w kilku obszarach, a Terapeutyczne podsuwa ich układ.
- uwaga, pamięć i tempo pracy,
- mowa i komunikacja,
- emocje i zachowanie,
- relacje z rówieśnikami i dorosłymi,
- sprawność motoryczna i samodzielność,
- umiejętności szkolne, czyli czytanie, pisanie i liczenie,
- wrażliwość sensoryczna.
Od diagnozy do WOPFU i IPET
Obserwacje wpisane w obszary stają się materiałem do wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania. Z oceny powstają cele i formy pomocy w IPET. Terapeutyczne zachowuje to powiązanie, więc zespół nie przepisuje tych samych informacji trzy razy.
Szkic do poprawy przez zespół
Wpisujesz krótkie notatki i zalecenia z orzeczenia, a Terapeutyczne przygotowuje szkic opisu w każdym obszarze. To propozycja sformułowań, którą specjalista uzupełnia własnymi przykładami. Podpisuje dokument zespół placówki.