Po co wzór WOPFU
WOPFU powstaje dwa razy w roku dla każdego ucznia z orzeczeniem, więc nauczyciele szukają przykładu, który pokaże poziom szczegółowości opisów. Wzór pomaga zaplanować pracę, ale nie zastępuje własnych obserwacji.
Opis w WOPFU ma być konkretny: co dziecko robi, w jakich sytuacjach, z jakim wsparciem i z jakim skutkiem.
Układ wzoru
Dokument dzieli się na obszary funkcjonowania i podsumowanie.
- dane ucznia i skład zespołu,
- funkcjonowanie poznawcze, komunikacyjne, emocjonalne i społeczne,
- sprawność ruchowa i samodzielność,
- skuteczność dotychczasowej pomocy,
- wnioski i zalecenia na kolejny okres,
- podpisy zespołu.
Przykład wypełnionego fragmentu
Poniżej ilustracja stylu opisu, a nie zapis dla konkretnego ucznia.
Obszar: funkcjonowanie społeczne. Opis: uczeń chętnie uczestniczy w zabawach w parach, ale w grupie czteroosobowej wycofuje się po kilku minutach. Gdy nauczyciel przypisuje mu stałą rolę, pozostaje w zadaniu do końca. Skuteczna pomoc: wcześniejsza zapowiedź zmian i krótka instrukcja obrazkowa. Zalecenie: kontynuacja pracy w parach i stopniowe powiększanie grupy.
Własny szkic w Terapeutyczne
Wybierasz orzeczenie i etap, wpisujesz kilka obserwacji, a Terapeutyczne przygotowuje szkic opisów w każdym obszarze. Zespół dopasowuje treść do dziecka i dopisuje przykłady z zajęć.
Od oceny do aneksu
Wnioski z WOPFU można wykorzystać w aneksie do IPET. Dokumenty zachowują powiązanie, więc zmiana celów nie wymaga pisania programu od początku.